العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان دی 1388 - قرارگاه تاکتیکی 133 قمربنی هاشم علیه السلام
سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
نفربر M113 | لیست مطالب | تک ها و پاتک ها | معرفی قرارگاه | ارتباط با بیسیم چی

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم و رحمه الله

قبل از اینکه شروع کنم از شما خواهش می کنم که از مشکلی یا خطایی در حرف های بنده مشاهده کردید حتما به بنده حقیر گوشزد کنید.

خیلی وقت هست که ما می شنویم حسین علیه السلام تشنه آب نبود تشنه لبیک بود ؛مثلا از دوستان می شنویم یا برامون پیامک می فرستند یا از همین قبیل.

اینجا با توجه به علم بسیار بسیار ناچیز بنده باید به مسئله امامت و اصلا کلا نبوت و امامت تا حدی بپردازیم.ما معتقدیم که نبوت و امامت برای راهنمایی بشر است ؛یعنی ایشان مسئول هستند از جانب خدا راه راست را که به رضای و قرب الهی منتهی می شود به ما نشان دهند در واقع مارا سوق دهند برای هدفی که برایش خلق شده ایم.همانطور که می دانید رسل و ائمه علیها السلام واسطه فیض الهی هستند و همچنین به نظر بنده راه میان بر برای رسیدن به هدف اصلی خلقت.بسیار توجه کنیم که اگر رسل و امامان معصوم علیهما السلام نبودند چه می شد؟اولا اینکه ظلمت و تاریکی در سراسر دنیا فراگیر می شد کرامت انسانی کاملا از بین رفته و رذایل اخلاقی جایگاه ویژه ای پیدا می کرد سخن حق و صوابی نبود و کسی نمی توانست حق خود را از ظالم بگیرد اصلا عدلی نبود قانون جنگل کاملا پیاده می شد و آن هایی که زرومند بودند روز به روز قدرتمند تر میشدند و ثروت اندوزی می کردند انسان ها کاملا عزت نفس را از دست داده و برده هایی برای ظالمان می شدند کما اینکه ما از اول تاریخ مشاهده می کنیم.اما در این میان افرادی که به این مسئله  هدف خلقت توجه می کنند و می خواهند دارای عزت نفس کرامات انسانی بشوند چه کنند؟آیا سن و سال به آنها اجازه خواهد داد که تمام راه ها را بروند تازه گمراه نشوند؛ پس از شکست های متوالی به خاطر نبود راهنما ناامید نشوند از توان جسمانی آن ها کاسته نشود و حتی پس از این همه مشقت و اهتمام  به اطلاعات غلط دست پیدا نکنند؟ چه کسی تضمین می کند که بدون راهنما از داخل جنگلی عبور کنیم که نمی دانیم یک قدم آن طرف تر چه  سرنوشتی در انتظار ما هست چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟چه کسی تضمین می کند که راه را صحیح انتخاب کرده ایم؟از کجا معلوم میشود که راهی که تاکنون آمده ایم درست باشد؟

این ها نمونه های بسیار  ناچیز  و ظاهری در نبود رسل و ائمه علیهما السلام است ؛حال اینکه خداوند  کریم پس عطای نعمت های بسیار برای بشر نعمت رسل و ائمه علیهما السلام را به ما عطا نموده تا این همه احتمالات و عواقب سخت و وحشتناک در نبود واسطه فیض الهی گریبان گیر ما نشود.خب در این جا ما به این مسئله می رسیم که ما به رسل و ائمه علیهما السلام احتیاج داریم یا آنها به ما؟آیا ما به راهنما احتیاج داریم راهنمایی که تمام راه های جنگل ،تمام اتفاقات پیش رو،تمام وسوسه ها برای رسیدن به راه های لذت بخش را می داند؟

شان امام و راهنما شان خانه خداست! آیا شما به طواف خانه خدا می روید یا خانه خدا به طواف ما می آید؟آیا این درست است که بگوییم

امام حسین علیه السلام و اصلا تمام رسل احتیاج به لبیک خلق داشتند؟البته این مسئله هم هست که اگر خلق نخواهند و لبیک نگویند رسل و ائمه علیهما السلام نمی توانند خلق را هدایت کنند پس اینجا لزوم و وجوب لبیک خلق پیدا میشود ؛ اما ما طوری جلوه می دهیم که انگار امام حسین علیه السلام مظلوم ، بی کس ، تنها ،نا امید منتظر بود تا ما بگوییم لبیک تا نجات یابد؟قبلا هم عرض کردم امام حسین علیه السلام  ولی خداوند هستند یعنی قدرتمند ترین فرد ، با ایمان ترین، کامل ترین ، شجاع ترین ، پاک ترین ، عالم ترین و عادل ترین فرد در کل هستی هستند؛ حالا این فردی که این همه خصوصیت والا دارد و مهمترین چیز از جانب خداوند ولی کل موجودات هستی هستند چه بشر و چه غیر بشر نیازمند و محتاج لبیک ما هستند؟تا کمک کنیم قطعه قطعه نشود؟نه این راه حسین علیه السلام  قطعه قطعه شدن برای او شیرین است زیرا حکم خدای خود را اجرا کرده و به بهترین شکل شور و اشتیاق رسیدن به معشوق را نشان می دهد راه بندگی را به بهترین شکل به پایان می برد ،ایشان با این کار خود حیات ابدی پیدا می کند حال چه احتیاجی است به اینکه ما لبیک بگوییم؟

مگر این است که لبیک ما برای خود ما است.اگر ما به ولی خدا لبیک نگوییم صدر صد تحقیقا و نقلا در تاریکی خواهیم بود و به بد سرنوشتی دچار خواهیم شد.شیاطین بر ما سلطه پیدا خواهند کرد و ما را به هر سمتی که دوست دارند همچون برده ای حلقه بگوش و زجنیر بر گردن خواهند کشید.امام حسین علیه السلام شیفته خلق بودند را گفتند کیسی که مرا یاری کند؟یاری امام زمان خود یعنی چه؟جز اینکه باعث سعادت خود فرد میشود جز اینکه سود به خود انسان می رسد؟

ما باید تشنه لبیک گفتن به ولی خدا باشیم اما کاهلی ما،حب دنیوی ما باعث شد تا امام حسین علیه السلام تشنه این باشد که ما به او لبیک بگوییم به والله قسم می خورم نه برای خودشان می خواست این لبیک را بلکه برای سعادت مندی ما تشنه بود و گرنه حسین علیه السلام شهید می شدند از قبل ها حتی زمان حضرت آدم علیه السلام خبر شهادت ایشان رسیده بود ایشان تشنه هدایت مردم بودند

تشنه این بودند که راه راست را به خلق نشان دهند تا دچار خسران و عذاب ابدی نشوند. وقتی همان راهنما که قرار است شما را از میان جنگل عبور دهد از تمام راه ها خبر دارد و می داند چه خواهد شد ؛ به هر دری می زند که شما راه اشتباهی را نروید وقتی می داند که راهی که ما انتخاب کردیم آخرش طعمه حیوانات درنده شدن است تمام تلاش خود را می گذارد تا ما آن راه را نرویم حتی جان خود را به خطر می اندازد تا مبادا سرنوشت شوم دامن گیر ما شود اما ما  چه می کنیم؟باز به راه خود ادامه می دیم به سمت خطرات مرگبار حرکت می کنیم و اصلا اعتنایی به حرف های راهنما نمی کنیم  در صورتی که رهنما تمام راه ها را بلد هست و خود می تواند به تنهایی ادامه دهد تا سالم از جنگل عبور کند و هیچ احتیاجی به ما ندارد اما باز هم مانع ما میشود که ما راه را اشتباهی برویم اینجاست که او را به جرم هدایت و راهنمایی عاشقانه قطعه قطعه می کنیم تابه هوس های شوم و  لذاتی که  فقط تله هست برای به دام  انداختن ما برسیم.

 همانطور که می دانید این مسئله فقط در مورد امام حسین علیه السلام  صدق نمی کند بلکه شامل تمام رسل و ائمه علیهما السلام  می شود.

 خداوند راه را به ما نشان داده است ؛حال ما می خواهیم  به سخنان گرانبهای رهنماگوش دهیم تا از جنگل به سلامت عبور کنیم یا طعمه لذیذی برای حیوانات درنده و خونخوار شویم! 

اما غیبت امام زمان عجل الله فی فرجه هم به همین خاطر هست اینقدر ما بی لیاقتی کردیم اینقدر راهنما ها را به جرم هدایت خلق کشتیم تا اینکه نعمت راهنما را تاحدودی از دست دادیم ؛تا حدودی یعنی مثل خورشید پشت ابر از راهنما استفاده می کنیم اما ببنید چقدر لذت بخش هست خورشیدی که پشت ابر نیست و همه جا روشن هست!

در اینجا وظیفه ما این است که خودمان را آماده شنیدن حرف های رهنما کنیم اینقدر تذهیب نفس و تقوا پیشه کنیم تا حرف های راهنما را درک کنیم که وقتی مثلا راهنما به ما می گوید که شب در جنگل مثلا آتش زیاد روشن نکنید که باعث جلب توجه حیوانات وحشی بشم ما بگوییم نه ما می خواهیم گرم بشیم و غذاهای خوش مزه و بریان درست کنیم و بخوریم!

انشالله که بعد از این سعی کنیم بیشتر خودمون را آماده راهنما کنیم تا در ایمن ظلمت و گمراهی دنیا بیشتر از این گمراه نشیم.

و عجل الله فی فرجه صلوات.


طرح علمیات : رزمندگان قرارگاه    بگوشیم بگوشیم بفرمایید : پیام دریافتی

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم و رحمه الله

اگر پست های قبلی را مطالعه بفرمایید متوجه خواهید شد عوامل زیادی باعث شد که حاضران در کربلا و حتی اهالی کوفه و شام در کربلا حاضر شوند ، بر روی واسطه فیض الهی خود تیغ بکشند و خوب پاسخ اجری که رسول الله از امت خویش نخواستند به جز محبت و دوستی با اهلبیتش را بدهند.عواملی همچون  آزمندی،آرزوهای دور و دراز دنیوی و ...در کل حب دنیا و گفتیم که همه این ها یک منشا دارد و آن هم اطاعت کورکورانه از دستورات احکام دین و توجه مفرط به پوسته و ظاهر دین که سبب شد تا گمراهی و ضلالت دنیوی و اخروی نصیب ایشان شود.

در راه عظیم و هدف سترگ هدایت خلق ، امام حسین علیه السلام و خاندان اهل بیت علیهماالسلام  همچنین یارهای مستحکم چون کوه ایشان با هدیه جان خود نگذاشتند که تلاش های تمام رسل وائمه علیهماالسلام قبل از بین رود.توجه به این موضوع که امام حسین علیه السلام با فدا کردم جان خود بحول قوه الهی این راه الهی را استحکام بخشیدند و نگذاشتند انسان های فاسق این راه را نابود سازند و باز هم انسای بزرگ باعث شد تا آبروی انسانیت به خطر نیفتد هر چند  افراد فاسق و نابکار در کل تاریخ کم نبودند که برای سود و نفع شخصی به خود ظلم کردند و قصد نابود کردن راه الهی را داشتند.

اهتمام امام حسین علیه السلام و تمام رسل و ائمه معصومین علیه السلام در کل تاریخ بیهوده عبس نبوده و حتی به زمان و یا قرون نزدیک هم منتهی نشده است این نمایانگر این مطلب مهم هست که زحمات ایشان روزی به بار خواهد نشست ‍‍‍‍؛ روزی که کفر ،نخوت و فسق نابود خواهد شد، شب تاریک و وحشتناک بی عدالتی و گناه سحر خواهد شد و صبح عدالت و اقامه عدل و مساوات فرا خواهد رسید.(انشالله)

در اینجا از خوانندگان محترم تشکر می کنم که پست هایی که بنده با علم ناچیز شخصی به رشته تحریر در آوردم با صبرو شکیبایی مطالعه کردند و انشالله خطاها و اشتباهات در پست های ارسالی را به این بنده حقیر گوش زد خواهند کرد.

در پایان این پست دعای زیر را تلاوت کنیم:

اللّهم ارنی الطلعه الرشیده و الغره الحمیده و الکحل ناظری بنظره منی الیه و عجل فرجه و سهل مخرجه و اوسع منهجه ...

اللّهم صلی علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم بحق انبیاء و ائمه الهدی و المعصومین علیهماالسلام


طرح علمیات : رزمندگان قرارگاه    بگوشیم بگوشیم بفرمایید : پیام دریافتی

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم و رحمه الله

اگر به پست های قبلی سمحت نفس الی القائم العدل دقت کنید به عوامل گمراهی و ضلالت چون سطحی نگری در دین و احکام همچنین عمل بدون بصیرت به احکام و دستورات الهی  و حرکت فقط در پوسته دین پرداختیم  و در ادامه به عامل مهمی رسیدیم تحت عنوان حب دنیا.توضیحات مختصری با توجه به علم ناچیز بنده به رشته تحریر در آمد.حال به قیام امام حسین علیه السلام بیشتر  دقت می کنیم.بعد از مرگ معاویه لعنت الله افرادی چون مروان و و ولید ملعون برای گرفتن بیعت به نزد امام آمدند اما امام حاضر به بیعت نشدند. در این زمان حرکات استراتژیک امام و همچنین بیان حقایقی چون وارث نبوت بودن و از اهل البیت بودن و رو نمایی از رفتار واعمال فاسقی چون یزید لعنت الله بسیار موثر بود.امام حسین علیه السلام از شهادت خود با خبر بودند و همچنین همه ما بر این موضوع واقع هستیم که امام ولی خداست و ولی خداوند از هیچ یز ز معبود خود نمی هراسد.بعد از حرکت امام علیه السلام به مکه و نوشتن نامه های فراوان از طرف کوفیان و همچنین فرستادن پیک هاو فرستاده هایی از طرف امام حسین علیه السلام ایشان قصد عزیمت به کوفه را کردند.اما توجه کنیم که حرکات امام علیه السلام از نظر نظامی و سیاسی بسیار قابل توجه هستد.امام علیه السلام بعد از اینکه هزاران نامه برای ایشان  فرستاده شدهیچگاه عجولانه تصمیم نگرفتند و به قول ما امروزی ها جو زده نشدند، بسیار با منطق و اندیشه عمل کردند که این می تواند برای تمام انسان ها یک روش باشد .اما اینجا یاد یک شعری از مداحی حاج محمود کریمی افتادم:

چرا این کاروان سوی مصیبت با زن و فرزند و پیر و خرد با این خیمه و خرگاه می آید...

چه چیز از این حرکت دستگیر ما میشود؟این کار امام حسین علیه السلام  اتمام حجتی برای ما بود.که ای امت رسول الله به خاطر برادر ، خواهر، همسر،فرزند چه نوزاد باشد چه کودک چه نوجوان باشد چه جوان،اموال و دارایی مبادا از دستور خداوند سر باز بزنید.تمام اینها قیود دنیوی هستند.قیود همچون زنجیری فولادین بر گردن هر طرف که به خواهد و اراده کند انسان می کشد و جز اراده فولادین چیزی نمی تواند زنجیر را پاره کند.این عمل و حرکت امام حسین علیه السلام  تنها منحصرا به جهاد برنمی گردد از ساده ترین امور همچون آب خوردن تا اموری چون مسئولیت های سنگین دولتی که با بیت المال سرو کار دارند را در بر می گیرند.مبادا به خاطر یک لحظه راحتی در دنیا عذاب ابدی را به جان ارزان بخریم.این راهم بگویم که منظور از یک لحظه ممکن است یک لحظه 100 سال طول بکشد اما یک روزی تمام می شود مانند کافران که از آنها در قیامت می ژرسند چقدر در دنیا بودید پاسخ می دهد لحظه ای یا کمتر از لحظه ای.به خودتان نگاه کنید  ببنید چند سال از عمر شما می گذرد و این عمر چقدر سریع می گذرد.گناه لذت دارد اما لذت ترک گناه آز آن بیشتر است.ای منتظران مهدی عجل الله به هوش باشید منتظران حسین علیه السلام   او را کشتند.


طرح علمیات : رزمندگان قرارگاه    بگوشیم بگوشیم بفرمایید : پیام دریافتی

 


بسم الله الرحمن الرحیم


سلام علیکم و رحمه الله

به اینجا رسیدیم که هر کسی به اصل دین بصیرت نداشته باشد در آخر از شقی ترین افراد خواهد شد.او نه تنها قساوت قلب خواهد گرفت بلکه خسران هم خواهد کرد،چون نه تنها سود نکرد بلکه سرمایه ای هم که داشت هچون خاکستری در باد از دست داد.اما بحث آسیب شناسی این موضوع که چرا حتی افراد با ایمان هم دارای لغزلش های بزرگ می شوند.اساس ترین موضوعی که در این رابطه مطرح می شود بحث حب دنیا ست.حب دنیا فقط حب مال و ثروت نیست،به طور مثال حب قدرت ،حب فرزند و همسر و پدر و مادر و حتی حب خویشتن  در حدی که دستورات خداوند رو نادیده گرفته بشه و امثالهم حب دنیا محسوب می شوند.گاهی اوقات حب یک شی یا یک منطقه باعث انحراف کلی از دین میشود.

ما می بینیم که خداوند کریم کسانی را دوست دارد که تجارت دنیا و سود و ضرر دنیا آنها را فریفته خود نمی کند و غرق در تجارت و خوردن و آشامیدن نمی شوند.اما چه می شود که حب دنیا جای حب دین و خداوند را می گیرد.در اینجا به این سخن خداوند تبارک و تعالی توجه می کنیم که  هر کسی از ذکر خداوند و یاد او غافل شود و رخ بتابد شیطان همنشین او می شود. به هر مقدار که از خداوند غافل شویم به همان مقدار. حال اگر این غفلت را کم نکنیم و یا جلویش را نگیریم کم کم ریشه دوانیده و باعث میشود چون علف هرز تمام وجود را بگیرد تا جایی که ممکن است فردی که دار این ستم به نفس شده، منکر تمام حقایق دینی خلقت و حتی خداوند شود.افرادی که در صحرای کربلا حاضر شدند افراد بی دین و مرتدی نبودند نماز می خواندند احکام را انجام می دادند اما ریشه های حب دنیا و غفلت تمام وجود شان را فراگرفته بود مانند اینکه فردی در دل آتش باشد و شعله ها و دود جلوی چشمانش  را پوشانده باشد و نتواند تا دو قدمی خود را ببینند. حب دنیا مانند هاله ای دور روح را فرامی گیرد و انسان فقط چیزی را می بیند که درون هاله است و درون هاله جز خود انسان چیزی نیست.فقط دوست داشتنی های انسان اجازه ورود از هاله را دارند حتی احکام شرع،هر کدادم به سود شخص باشد انجام خواهد داد.این می شود ماه عسل حب دنیا که نفس اماره همچون سواری چالاک و با تجربه و فرد همچون مرکبی اهلی به سمت پست ترین جایگاه های انسانی که حتی از حیوان هم پست تر هست با شتاب روز افزون در حرکت خواهند بود.نتیجه این می شود که فرد هر گونه کار حرامی را برای خود مباح می پندارد چه کشتن ولی خدا ،چه جدا کردن سر از بدن او ،چه بازی با حیوان، چه زنا و لواط و هزاران گناه بدتر از این گناهان.

امام حسین علیه السلام با تمام داشته های خود از اموال گرفته تا همسر ، فرزند ، برادر ،خواهر ، قوم  وخویش را برای زنده نگه داشتن اسلام و جلو گیری از نابودی احکام و تمام کرامات انسانی قیام کردند.این حرکت  امام حسین علیه السلام کاملا مطابق با آن چیزی بود که احکام دین بیان می کند،دستورات خداوند افضل است بر تمام هستی یک فرد،وقتی به این اعتقاد برسیم طعم بندگی بسیار شیرین خواهد بود. ای منتظران مهدی عجل الله به هوش باشید منتظران حسین علیه السلام   او را کشتند


طرح علمیات : رزمندگان قرارگاه    بگوشیم بگوشیم بفرمایید : پیام دریافتی

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام علیکم

این شعر تقدیم به ...

شباهنگام صدای سکوت مرا می کشد به سوی او

دو رکعت نماز عشق،چه خوش باشد سفر به کوی او

مرا هر لحظه می کُشد ،شوق وصال به موی او

فرقت چو شکران تلخ،شهد امیدم لقای روی او

دانم غم انتظار هلاک می کند آخر مرا،چه باک جانم فدای خم ابروی او

گویند که آرزومندی عیب مباد،آرزومندم دل غلام آرزوی او

                                                                                                                شاعر:علمدار صبح عدالت


طرح علمیات : رزمندگان قرارگاه    بگوشیم بگوشیم بفرمایید : پیام دریافتی
   1   2      >
هرگونه کپی و بهره برداری به هر نحو و با هر اسم دلخواه الزامی هست و با 5 صلوات برای سلامتی و ظهور حضرت حجت عج بلا مانع است
< /body>